🌹 అజ్ఞానం నుండి పుట్టిన భ్రమను అంతం చేసి, స్వయం యొక్క ఎరుకను పొందండి. / END DELUSION, WHICH BORN OUT OF IGNORANCE, AND GAIN RECOGNITION OF THE SELF. 🌹
✍️ ప్రసాద్ భరధ్వాజ
అర్జునుడు మోహం (భ్రాంతి)లో ఉన్నాడు, అది అతనిని ముంచెత్తింది మరియు అతను తాను కర్త అని భావించాడు, అయితే నిజం ఏమిటంటే, అతను ఒక పరికరం మాత్రమే. కాబట్టి కృష్ణుడు చివరలో అతనిని అడిగాడు, 'అజ్ఞానం నుండి పుట్టిన భ్రమ నీలో పూర్తిగా నాశనమయిందా?' అని. ఎందుకంటే, ఒక సద్గురువు వలె, విద్యార్థికి బోధనను అర్థమయ్యేలా చేయడానికి, కృష్ణుడు ఇతర మార్గాలను ఆశ్రయించడానికి లేదా కొంచెం ఎక్కువసేపు బోధించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. కానీ అర్జునుడు మంచి విద్యార్థి; అతను ఇలా ప్రకటించాడు, 'నా భ్రమ నాశనమైంది (నష్టో మోహాః) నాకు గుర్తుకు వచ్చింది.' అన్నాడు. ఇప్పుడు ఆయనకు వచ్చిన ఎరుక ఏమిటి? స్వయం లేదా ఆత్మ యొక్క శ్మృతి. అతను తనను తాను ప్రాథమికంగా ఆత్మగా చూసుకున్నాడు మరియు అజ్ఞానం లేదా మాయ కారణంగా అతను ప్రపంచాన్ని మరియు అన్ని వస్తువులను ఆత్మపై అతిశయోక్తిగా ఉండడాన్ని చూశాడు.
ఒక చక్రవర్తి, నిద్రపోతున్నప్పుడు, అతను బిచ్చగాడు అని కలలు కంటాడు; అతను చిరిగిన బట్టలు ధరించి, ఆహారం కోసం ఇతరుల తలుపుల ముందు దయతో ఏడుస్తాడు; అతని మొర ఎవరూ వినరు; అతను ఇకపై తన ఆ దుఃఖాన్ని తట్టుకోలేక, అతను బిగ్గరగా ఏడుస్తాడు. తల్లి వచ్చి అతనిని ఆ కల నుండి లేపుతుంది. ఇప్పుడు, తల్లి అతనికి చెప్పనవసరం లేదు, 'నా మాట వినండి, నీవు చక్రవర్తివి. నువ్వు బిచ్చగాడివి కావు' అని. నిద్ర లేవగానే అతనికి తెలుస్తుంది. ఈ నిజమనే స్వప్నప్రపంచం ఒక భ్రాంతి అని. ఆ భ్రాంతి పోయిన వెంటనే ఆత్మను గుర్తించడం జరుగుతుంది! చిన్నతనంలోనే అడవి తెగ చేతిలో పడి, వారిలో ఒకరిలా ప్రవర్తించే యువరాజు, తద్వారా తన యువరాజత్వాన్ని కోల్పోడు. అతన్ని రక్షించగానే, అతను యువరాజు అని అతనికి తెలుస్తుంది. అలాగే, అర్జునుడు, 'శ్మృతిర్ లభధ్వ'- 'నా జ్ఞాపకశక్తిని తిరిగి పొందాను, నేను నా శ్మృతిని పొందాను', నాకు నా స్వయం తెలిసింది; నేను నీవు ఒకటే నాకు అర్ధం అయ్యింది !' అని చెప్పాడు.
🌹🌹🌹🌹🌹
🌹 END DELUSION, WHICH BORN OUT OF IGNORANCE, AND GAIN RECOGNITION OF THE SELF. 🌹Arjuna was in the moha (delusion) which overwhelmed and made him feel that he was the doer, whereas the truth is, he was but an instrument. So Krishna asks him at the very end of the discourse, "Has the DELUSION born out of (IGNORANCE) been fully destroyed in you?" For, like a good teacher, Krishna is evidently quite willing to resort to some other means or to discourse a little longer, in order to make the pupil understand the teaching. But Arjuna is a good student; he declares, "DESTROYED IS THE DELUSION (NASHTO MOHAH). I HAVE GAINED RECOGNITION." Now what is the recognition he has gained? THE RECOGNITION OF SELF OR ATHMA. He has seen himself as basically Aathma, and he has seen the world and all objects as superimpositions on the Aathma, due to ignorance or Maaya.
An emperor, while sleeping, dreams that he is a beggar; he wears tattered clothes and cries piteously before other people's doors for a morsel of food; no one listens to his clamour; he can no longer contain his sorrow. He weeps aloud and wakes up his mother. She comes and wakes him up from that dream. Now, the mother need not tell him, "Listen to me, you are the emperor. You are not a beggar." He knows it as soon as he awakes. THE RECOGNITION OF THE SELF HAPPENS AS SOON AS THE DELUSION GOES, the delusion that this dream-world is real! A prince who falls into the hands of a forest tribe while yet a child, and behaves like one of them, does not thereby lose his prince-hood. Rescue him and he knows he is a prince. So too, Arjuna says, "SMITHIR LABHDHVA'"-"I got back my memory, I have gained recognition.' I KNOW MY SELF; I AM THY SELF !"
🌹🌹🌹🌹🌹
