Facebook:
✍️ యుగఋషి శ్రీరామ్ శర్మ ఆచార్య
📚 ప్రసాద్ భరధ్వాజ
🍀 గాయత్రీ ఉపాసన మహిమ అపారం. దాని ద్వారా గృహస్థులు మరియు మహాత్ములు ఇద్దరూ ఉన్నత స్థితిని పొందగలరు. 🍀
ఓం భూర్భువః స్వః తత్ సవితుర్వరేణ్యం భర్గో దేవస్య ధీమహి ధియో యో నః ప్రచోదయాత్ ।
🌻 స్వామి మగనానంద్ జీ 🌻
(కుంవర్ వీరేంద్ర సింగ్ జీ, కోటా)
శ్రీ స్వామి మగనానంద్ జీ మహారాజ్ చిన్న వయస్సులోనే గృహత్యాగం చేసి వైరాగ్య జీవితం స్వీకరించారు. కోటా నుండి ఖతోలి, గ్వాలియర్ నుండి శ్యోపూర్ ప్రాంతంలో సుమారు 12–14 సంవత్సరాలు నివసించారు. అక్కడే ఆయన తన దేహాన్ని విడిచారు. ఖతోలి నుండి ఏడు మైళ్ల దూరంలో శంకరుని స్థలం ఉంది. అక్కడ ధౌకడే (ధౌకడా) చెట్లు విస్తారంగా ఉండటం వలన ఆ ప్రాంతం ధౌకడేశ్వర మహాదేవ్ పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ ప్రదేశం పూర్తిగా నిర్జనమైనది. సాధారణంగా పులులు మరియు ఇతర అడవి జంతువులు ఆ ప్రాంతంలో, దాని పరిసరాలలో సంచరిస్తూ ఉండేవి.
స్వామీజీ తరచుగా చెప్పేవారు — “ఇది ఒక సిద్ధపీఠం. అందువల్లనే నేను నాసిక్ను విడిచి ఇక్కడికి వచ్చాను.” ఈరోజు కూడా ఆ ప్రాంతంలో 40 సంవత్సరాల పైబడిన ఎవరితోనైనా స్వామీజీ గురించి మాట్లాడితే, ఆయన పేరు విన్న వెంటనే వారి హృదయం భక్తి భావంతో నిండిపోతుంది. ఆయన గాయత్రీ ఉపాసన ద్వారా సిద్ధస్థితిని పొందారని అందరికీ తెలిసిన విషయమే. ఆయన సిద్ధుల గురించి అక్కడి సత్సంగ ప్రియుల నోట ఎన్నో విశేష గాథలు వినవచ్చు.
ఖతోలి ప్రాంతంలోని ఒక జమీందారునికి తన స్థలానికి సంబంధించిన భూవివాదం నడుస్తోంది. ఆ కేసు కారణంగా అతని ఆర్థిక పరిస్థితి దారుణంగా మారింది. ఆ కాలంలో కోటాకు చెందిన పొలిటికల్ ఏజెంట్ కార్యాలయం భరత్పూర్లో ఉండేది. ఆ ఏజెంట్ అతనిని అవమానపరచి కార్యాలయం నుండి బయటకు పంపించాడు.
ఆ జమీందారు భరత్పూర్లో నిరాశతో తిరుగుతుండగా స్వామి మగనానంద్ జీ దర్శనం లభించింది. అతను బాధతో ఉండటం చూసి స్వామీజీ అడిగారు — “నీవు ఆకలిగా ఉన్నావా?” అతను అవునని చెప్పగా, స్వామీజీ తన ధూని (యోగాగ్ని) నుండి ఒక అక్రోటు (వాల్నట్) తీసి ఇచ్చారు. ఆశ్చర్యకరంగా ఆ ఒక్క అక్రోటుతోనే అతని ఆకలి పూర్తిగా తీరిపోయింది.
ఆ తర్వాత తన బాధల కథను స్వామీజీకి చెప్పాడు. అది విన్న స్వామీజీ గంభీరంగా, నిర్లిప్తంగా ఇలా అన్నారు — “రేపు ఆ ఏజెంట్ నిన్ను స్వయంగా పిలిచి నీకు అనుకూలంగా తీర్పు ఇస్తాడు.” అదే విధంగా జరిగింది. మరుసటి రోజు ఆ ఏజెంట్ ఆ జమీందారుని స్వయంగా పిలిపించి, అతని స్వాధీనం చేసుకున్న భూమిని తిరిగి ఇవ్వమని ఆదేశించాడు.
సుమారు ఒక సంవత్సరం తరువాత స్వామీజీ మళ్లీ ఆ ప్రాంతానికి వచ్చారు. అప్పుడు ఆ జమీందారు ఎంతో భక్తితో ఆయనను తన ఇంటిలో ఉంచుకొని జీవితాంతం సేవ చేశాడు. నేటికీ వారి ఇంట్లో స్వామీజీ ధూని నుండి తీసుకొచ్చిన అఖండాగ్ని నిరంతరం వెలుగుతూ ఉంది. దానిని ఎప్పుడూ ఆరిపోనివ్వరు.
మరొక సంఘటన — నా నానాజీ ఎంతో నిర్మల హృదయం కలవారు, సాధుసేవలో నిమగ్నులై ఉండేవారు. ఆయన తరచుగా స్వామీజీ సేవలో ఉండేవారు. ఒక రోజు నానాజీ స్వామీజీ వద్దకు వెళ్తుండగా, తెలియకుండా నా మామయ్య (అప్పుడు ఐదేళ్ల బాలుడు) ఆయన వెనుక వచ్చాడు. నానాజీకి అది తెలియలేదు. మధ్యలో ఒక నది వచ్చింది. నానాజీ నదిని దాటారు. కానీ మామయ్య దాటే ప్రయత్నంలో మధ్యలో మునిగిపోయాడు.
మామయ్య ఇప్పటికీ చెబుతుంటారు — “నేను మునిగిపోయినప్పుడు, ఒక మహాత్ముడు నా చేయి పట్టుకుని నన్ను బయటకు తీసుకువస్తున్నట్లు అనిపించింది.” ఆ విధంగా ఆయన ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు. నానాజీ స్వామీజీ వద్దకు చేరుకున్నప్పుడు, స్వామీజీ కోపంగా అడిగారు — "పిల్లలను వెంట ఎందుకు తీసుకొస్తావు?" నానాజీ ఆశ్చర్యపడి — “నేను తీసుకురాలేదు” అన్నారు.
కొద్దిసేపటికి మామయ్య అక్కడికి వచ్చి, తాను మునిగిన సంఘటన వివరించారు. వాస్తవానికి స్వామీజీ సూక్ష్మశరీరమే ఆయనను మునిగిపోకుండా రక్షించింది. ఇలాంటి ఎన్నో సంఘటనలు ఉన్నాయి. వాటిని ఈ చిన్న వ్యాసంలో వివరించడం సాధ్యం కాదు.
గాయత్రీ ఉపాసన మహిమ అపారం. దాని ద్వారా గృహస్థులు మరియు మహాత్ములు ఇద్దరూ ఉన్నత స్థితిని పొందగలరు.
📚 ప్రసాద్ భరధ్వాజ
🌹🌹🌹🌹🌹
No comments:
Post a Comment